کنوانسیون های بین المللی در حمل و نقل

منتشر شده در 13 فوریه 2022 آخرین به روز رسانی در 13 فوریه 2022
Mohsen Hasanpour
0

در مقاله های گذشته درباره برخی از کنوانسیون های مهم صحبت کردیم. در این مطلب قصد داریم به بررسی برخی از کنوانسیون های مربوط به حمل و نقل دریایی و دیگر شیوه های حمل و نقلی بپردازیم. بیان کردیم که کنوانسیون ها مجموعه قوانینی هستند که مورد تصویب کشورهای مختلف می رسند و به صورت بین المللی اجرایی می شوند. در ادامه به کنوانسیون یورک آنتورپ می پردازیم.

کنوانسیون یورک آنتورپ

حمل و نقل دریایی به دلیل مزایایی که دارد همواره مورد توجه قرار گرفته است. در مقاله حمل و نقل دریایی به طور مفصل به بررسی مزایای حمل و نقل دریایی پرداختیم. اما در بعضی از مواقع مشکلاتی نیز در حوزه حمل و نقل دریایی ایجاد می شود. همانطور که پیشتر بیان کردیم، خطراتی نظیر غرق شدن کشتی و گرفتار شدن کشتی در طوفان های دریایی وجود دارد. این کنوانسیون به بررسی تمام شرایط خاصی که امکان دارد یک کشتی در آن گرفتار شود می پردازد. مبنای این قانون بر اساس خسارت مشترک می باشد. یعنی اگر کشتی دچار حادثه ای شد یا به گل نشست، ناخدا می تواند با توجه به نیاز آن لحظه مقداری از بار را به دریا بریزد و باعث سبکتر شدن وزن کشتی شود. همیشه اختلافاتی وجود داشت و مخالفین گلایه هایی داشتند مبنی بر اینکه چرا کانتینرهای آنها به دریا ریخته شده است ولی باقی کانتینرها سالم به مقصد رسیده است. این قانون در طی سالیان مختلفی که اصلاحیه های آن آمد، تمام نواقص های موجود را برطرف کرد. در این کنوانسیون صریحا اعلام شده است که فرمانده کشتی اختیار کاملی برای سبک سازی کشتی در مواقع خاص را داراست و هرقسمتی از بار را می تواند تخلیه کند. همچنین اشخاصی که کالاهای آنها صحیح و سالم به مقصد رسیده است باید باید به جبران خسارت کسانی که کالاهای آنها به دریا ریخته شده است بپردازند. البته طی سالهای مختلف در قرن 19، این کنوانسیون چکش کاری های فراوانی را شاهد بود و یکسری از هزینه ها و لوزامی که حمل می شود جزو زیان همگانی قرار نگرفتند. در عوض موارد بسیار دیگری جزو زیان همگانی در نظر گرفته شده است که برای اطلاع بیشتر از مفاد این کنوانسیون می توانید در اینترنت به جستجو درباره آن بپردازید.

کنوانسیون آنتورپ

قانون هارتر

در قرن 19 حمل و نقل دریایی رشد چشمگیری داشت و تجارت دریایی رونق خاصی گرفت. به همین دلیل بسیاری از صاحبان کشتی ها آزادی عمل خاصی را برای خود ایجاد کرده بودند و تعرفه ها و بارنامه های مخصوص به خود را اعلام می کردند. در برخی از مواقع نیز سهل انگاری ها و کارهای اشتباهی که خدمه انجام می دادند را جزو خسارت های وارده حساب نمی کردند و خودشان را سلب مسئولیت می کردند. در نتیجه با ثبت قوانینی در این حوزه، مانع از سوءاستفاده صاحبان کشتی ها شدند.

کنوانسیون هیک یا لاهه

شامل مجموعه ای از قوانین می باشد که در سال های 1921 الی 1924 نگارش و اصلاح شده است. این مجموعه قوانین برای یکسان سازی و هماهنگی بیشتر قوانین دریایی نوشته شده است. یک کنوانسیون دیگری نیز با نام کنوانسیون لاهه ویزی نوشته شده است. این کنوانسیون شامل قوانینی در حوزه حمل کانتینرها می باشد. در این کنوانسیون میزان مسئولیت های خدمه و خسارت هایی که باید در ازای خرابی محصولات یا فقدان آنها بپردازند را نوشته شده است.

در مورد کنوانسیون های هوایی نیز می توان به کنوانسیون هواپیمایی بین المللی کشوری که در سال 1947 در شیکاگو تصویب شد اشاره کرد.  این کنوانسیون هواپیمایی که با عنوان کنوانسیون شیکاگو شناخته می شود، در مجموعه قوانینی بیان می کند که حق حاکمیت تام هر یک از کشورهای عضو نسبت به فضای هوایی آن کشور مشخص است و حاکمیت تام هر یک کشورها نسبت به فضای هوایی کشورشان را به رسمیت می شناسد.

کنوانسیون یورک

کنوانسیون های مهم دیگری مانند کنوانسیون توکیو و ورشو نیز در سال های گذشته نگارش شده اند که به بررسی قوانینی در حوزه حمل و نقل بین المللی می پردازند. این قوانین اساس حمل و نقل بین المللی را بیان می کند. کشورهای مختلف و بازرگانان و تجاری که قصد صادرات و واردات را دارند باید با این قوانین آشنایی کاملی داشته باشند. در این سری از مطلب ها قصد ما بررسی این قوانین بین المللی در حوزه حمل و نقل بود تا شما در هنگام ترانزیت بارهای خود به کشورهای گوناگون دچار مشکل نشوید و به سلامت بتوانید فعالیت های کاری خود را در تمام شیوه های حمل و نقلی انجام بدهید. در مقاله های آینده سعی می کنیم درباره برخی دیگر از انواع کنوانسیون ها نظیر کنوانسیون هامبورگ هم صحبت کنیم. در صورت وجود هرگونه پرسش و یا ابهامی می توانید در قسمت نظرات آنرا با ما در ارتباط بگذارید.